Πνευματικός και Εθνικός Ευαγγελισμός

Είναι ασυγκράτητη η χαρά που νιώθει μέσα του εκείνος που έχει να ανακοινώσει κάποιο ευχάριστο και χαρμόσυνο γεγονός. Φαίνεται στο πρόσωπό του το χαρούμενο μήνυμα. Το μόνο που μένει, είναι η αναγγελία της χαρμόσυνης είδησης. Τέτοιες στιγμές αναμονής και αναγγελίας χαροποιών ειδήσεων και μηνυμάτων ζήσαμε όλοι σαν πρόσωπα, σα λαός, σα Γένος και Έθνος.

Η αναγγελία στην Παρθένο Μαρία από τον αρχάγγελο Γαβριήλ ότι στα σπλάχνα της θα ενσαρκωθεί ο Υιός του Θεού, είναι ο πιο ευχάριστος Ευαγγελισμός της ανθρωπότητας. Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, που γιορτάζεται την 25 Μαρτίου, λέγεται και "αγγελισμός" ή "χαιρετισμός". Το γεγονός αυτό μας το περιγράφει πολύ παραστατικά ο Ιατρός και Ευαγγελιστής Λουκάς στο πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του (Α', 26-38), κατά το οποίο, έξι μήνες μετά την χαρμόσυνη αγγελία του αρχαγγέλου Γαβριήλ για τη γέννηση του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννου, ο ίδιος άγγελος φέρνει το ευχάριστο άγγελμα στην Παρθένο Μαρία, την Παναγία, για την θαυμαστή σύλληψη και γέννηση του Χριστού.

 Η εορτή του Ευαγγελισμού ορίστηκε να εορτάζεται την 25 Μαρτίου σε συσχετισμό με την εορτή των Χριστουγέννων. Το χρονικό διάστημα από 25 Μαρτίου μέχρι 25 Δεκεμβρίου είναι εννέα μήνες.

Τόσο σπουδαία είναι η εορτή αυτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ώστε όλα τα τυπικά της εορτής επιτρέπουν την κατάλυση ιχθύος και μπορούν όλοι να τρώνε ψάρι, ακόμη και αν πέφτει η γιορτή στη Μεγάλη Εβδομάδα, την καρδιά της μεγάλης τεσσαρακοστής. Έτσι φαίνεται στη ζωή της χριστιανικής διάστασης η δύναμη της χαράς έναντι της λύπης.

Εθνική παλιγγενεσία: Την 25η Μαρτίου ο απανταχού Ελληνισμός γιορτάζει και πανηγυρίζει μαζί με τον Ευαγγελισμό της Παρθένου Μαρίας και την ανάσταση του Γένους.

Αυτή την εποχή και ημερομηνία διάλεξε το Γένος των Ελλήνων για να ζητήσει πάλι την πολιτική του ύπαρξη και ελευθερία. Όλα τα χρόνια της σκλαβιάς το ελληνικό γένος έτρεφε με βεβαιότητα την άσβηστη ελπίδα για την εκπλήρωση του πόθου της ελευθερίας.

Οι Αρμένιοι γιορτάζουν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (Αβεδούγα) στις 7 Απριλίου. Στη Ρώμη γίνεται μεγαλοπρεπής γιορτή με λιτανεία προς τιμήν της Θεοτόκου που δέχθηκε τον Ευαγγελισμό. Η γιορτή αυτή της Ρώμης έχει την αρχή της στη μεγάλη γιορτή που γινόταν στα Ιεροσόλυμα, σε ανάμνηση της εμφάνισης της Θεοτόκου Παναγίας στον Άγιο Σάββα, ο οποίος έκτισε στον τόπο της εμφάνισής της Ιερό Ναό προς τιμήν της.

Στην Κωνσταντινούπολη γινόταν μεγάλη γιορτή με λιτανεία που άρχιζε από τον Ιερό Ναό των Βλαχερνών, που είναι στο Φανάρι κοντά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, κάτω από τα σωζόμενα ανάκτορα του Ηρακλείου, και κατέληγε στον Ιερό Ναό των Χαλκοπρατείων, που ήταν αφιερωμένος στο όνομα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Πηγές: Παναγ. Δημητριάδη, περιοδικό «ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ», Έτος 14ο, τεύχος 110, Μάρτιος 2000, σελ.27